Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

Στο ότι προκαλούν με την ατιμωρησία που έχουν θεσπίσει οι ίδιοι για τον εαυτό τους, συμφώνησαν οι εκπρόσωποι όλων των πολιτικών κομμάτων


Σε δημόσια συζήτηση που διοργάνωσε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων, κατέληξαν στην κοινή παραδοχή πως ο νόμος που ισχύει διαθέτει προκλητικές διατάξεις και πρέπει να αλλάξει άμεσα. Οι ρυθμίσεις επιφυλάσσουν στους υπουργούς ουσιαστικά ατιμωρησία λόγω της ταχύτατης παραγραφής που προβλέπουν για τα αδικήματά τους, αλλά και σε άλλα θέματα που έχουν προκύψει από την εφαρμογή του νόμου τα τελευταία χρόνια, οι εκπρόσωποι των κομμάτων υποστήριξαν την άποψη ότι οι αλλαγές είναι αναγκαίες.
Ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος, ο οποίος στη συνταγματική αναθεώρηση του 2006 ήταν μεταξύ των 12 τότε βουλευτών που είχαν ζητήσει την αλλαγή του άρθρου 86, Πρότεινε, την αλλαγή των ρυθμίσεων για την παραγραφή των αδικημάτων τους, πρόταση που βρήκε σύμφωνο και τον κ. Πάνο Παναγιωτόπουλο, εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Παναγιωτόπουλος, όμως, απέρριψε την πρόταση που διατύπωσε η κ. Λιάνα Κανέλλη εκ μέρους του ΚΚΕ, να ισχύσει παραγραφή για τους υπουργούς ίδια με εκείνη που ισχύει για τους απλούς πολίτες, ενώ η κ. Κανέλλη ήταν η μόνη που πρότεινε την έρευνα για τυχόν ποινικές ευθύνες των υπουργών να έχει η Δικαιοσύνη. Ο κ. Μάκης Βορίδης, εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ, επέκρινε όχι μόνον τον νόμο, αλλά κυρίως την εφαρμογή του από τα κόμματα, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «οι κυβερνητικές πλειοψηφίες απαλλάσσουν τους υπουργούς και όχι μόνο ο νόμος». Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Φ. Κουβέλης, σημείωσε ότι ο νόμος για την ευθύνη των υπουργών είναι δέσμιος του Συντάγματος και δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια αλλαγών, ζήτησε να υπάρξει αυξημένη παραγραφή για τους υπουργούς αλλά όχι αυτή που ισχύει για τον πολίτη και συμφώνησε με την κ. Κανέλλη για τη μειοψηφία των 120 βουλευτών.

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Πως ονομάζεται το πολίτευμα της Ελλάδας;

.

Το ερώτημα που πρέπει να θέτουμε καθημερινά στους πολιτικούς.

Είναι τις πάση γνωστό ότι για να ονομάζεται ένα πολίτευμα δημοκρατία, θα πρέπει να υφίστανται 3 ανεξάρτητες εξουσίες ή τουλάχιστον διακριτές μεταξύ τους. Νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία.

Στην Ελλάδα διακρίνονται οι 3 αυτές εξουσίες μεταξύ τους;
Είναι ανεξάρτητες έτσι ώστε η μια να ελέγχει την άλλη και να μην υπάρχει σύγχυση αρμοδιοτήτων;

Στο πολίτευμα της Ελλάδας το οποίο ονομάζεται <<προεδρευόμενη δημοκρατία>> και εφαρμόζεται από το 1975 προβλέπονται τα εξής:
Η εκάστοτε κυβέρνηση, νομοθετεί αλλά και εφαρμόζει η ίδια τους Νόμους που ψήφισε.
Δηλαδή τα ίδια πρόσωπα, είναι συγχρόνως υπουργοί, βουλευτές και νομοθέτες!!!
Κατά συνέπεια, Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει.
Επίσης το Ελληνικό πολίτευμα δίνει τη δυνατότητα ακόμα και τις μεταμεσονύκτιες ώρες οι υπουργοί να ψηφίζουν νόμους και τροπολογίες.
Αν χρειαστεί μια παρέα βουλευτών, (ανεξαρτήτως κομμάτων γι'αυτό και δεν διαμαρτύρεται κανείς από τους βουλευτές), ή και μόνο του κόμματος της πλειοψηφίας, (αφού δεν έχει καμμία σημασία για το Ελληνικό Σύνταγμα πως παράγεται το νομοθετικό έργο, τόσο υψηλού επιπέδου είναι το Σύνταγμά μας, όπως διατείνονται οι βουλευτές μας), ψηφίζουν για το καλό του Ελληνικού λαού........ Νόμους, και μοιράζουν εκατομμύρια σε υμετέρους, καταργούν διατάξεις προς όφελός τους, ψηφίζουν τροπολογίες για να ευνοήσουν συντεχνίες και μάλιστα χωρίς να γίνεται γνωστή αυτή η βούλησή τους (το σύνταγμα το επιτρέπει και αυτό!) και βέβαια ισχυρίζονται ότι η δημοκρατία μας είναι η καλύτερη.
Το Ελληνικό Σύνταγμα επιτρέπει στους εκάστοτε κατέχοντες την εξουσία να Διαχειρίζονται τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων και ασφαλισμένων με απαράδεκτο τρόπο.
Δεν χρειάζεται να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, το επιτρέπει αυτό το σύνταγμά μας, αρκεί να κρατούν τα προσχήματα διότι υπάρχει και η επανεκλογή.
Δίνουν το δικαίωμα από μόνοι τους στους εαυτούς τους αλλά και σε όλους όσους ασκούν εξουσία, (σε μικρότερο βαθμό βέβαια) Νομάρχες, Δημάρχους, ακόμα και κοινοτάρχες, να σπαταλούν τον ιδρώτα των Ελλήνων φορολογουμένων πολιτών, (που δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα, είτε ως εργαζόμενοι, είτε ως αυτοαπασχολούμενοι, είτε ως μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες, οι οποίοι παράγουν προιόντα, υπηρεσίες και δημιουργούν εισοδήματα από τα οποία μέσω της φορολόγησής τους, προέρχονται οι εισπράξεις του Εληνικού κράτους), με ειδικούς και κρυφούς λογαριασμούς, αφού όπως είναι γνωστό όλα τα Υπουργεία διαθέτουν ειδικούς λογαριασμούς και όλοι οι δημόσιοι φορείς, αλλά και με το κατάπτυστο καθεστώς των απ' ευθείας αναθέσεων, το καθεστώς που ισχύει και στους ΟΤΑ όπου δεν ελέγχεται η σκοπιμότητα και η χρηστικότητα της δαπάνης, αλλά μόνο η νομιμότητα εκταμίευσης των χρημάτων, κλπ.
Μάλιστα τελευταία είδαμε όλοι την αδιαντροπιά υπαλλήλων σε ορισμένα Υπουργεία που με περισσό θράσσος, ζητούν να παραμείνουν ορισμένοι από τους κρυφούς λογαριασμούς, στην δική τους διαχείριση και αντιλαμβανόμαστε όλοι, ότι το φαγοπότι σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, έχει ξεπεράσει κάθε όριο ασυδοσίας, ξεδιαντροπιάς και ξετσιπωσιάς, ότι τα υπουργεία, την ίδια στιγμή που κατασπαταλούν τον ιδρώτα των Ελλήνων πολιτών, φορολογούν τη φτώχια για να εισπράξουν περισσότερα χρήματα, να αυξηθεί ακόμα περισσότερο η ασυδοσία και η ξετσιπωσιά .
Όσον αφορά τα χρήματα των Ελλήνων ασφαλισμένων, δεν αλλάζει τίποτα, διαχείριση δημοσίου χρήματος είναι και τους δίνεται η δυνατότητα να τα διαχειρίζονται και αυτά, με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο.
Το πιό ακραίο παράδειγμα ξετσιπωσιάς, είναι ο νόμος περί διαφθοράς των υπαλλήλων του Δημοσίου. Σύμφωνα λοιπόν με το Νόμο αυτό άν δωροδοκηθεί ένας δημόσιος υπάλληλος ή λειτουργός, με ποσό μέχρι 73.000 ευρώ το αδίκημα αυτό θεωρείται πλημμέλημα από 73.000 και πάνω θεωρείται κακούργημα.
Και σας ρωτάω, αν κλεψεις 5 ευρώ ή κλέψεις 500 και στις δύο περιπτώσεις κλέφτης δεν είσαι;
Άσε που για να αποδείξεις ότι δωροδόκησες πρέπει να έχεις μάρτυρες γιατι η κάμερα καταργήθηκε δια Νόμου.
Αν δεν έχεις ατράνταχτα στοιχεία μπορεί να βρεθείς εσύ κατηγορούμενος.
Συνεπώς η ατιμωρησία είναι θεσπισμένη δια Νόμου.

Όσο για την Δικαστική εξουσία τα ανώτατα στελέχη της διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση.

θα μπορούσα να σας εκθέσω χιλιάδες παραδείγματα σχετικά με την κατάργηση κάθε έννοιας δικαίου στην ολιγαρχική-κληρονομική οικογενειοκρατία- δημοκρατία της Ελλάδας, έχω όμως την αίσθηση ότι τα όσα αναφέρονται παραπάνω δίνουν το έναυσμα για να διαπιστώσει στη συνέχεια ο καθένας μας τί είδους πολίτευμα είναι αυτό που βιώνουμε.

Οι Έλληνες βουλευτές είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Κανείς δεν μπορεί να τους τιμωρήσει για όσα πράττουν, ακόμα και αν αυτά εμπίπτουν στο κοινό ποινικό δίκαιο. Κανείς δεν μπορεί να του ελέγξει, είναι η απόλυτοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού.

Μήπως πιστεύει κανείς από σας ότι θα ψηφίσουν νόμο για να δοθεί η δυνατότητα ελέγχου τους, σε άλλο σώμα ή ανεξάρτητη αρχή;

Ή μήπως πιστεύετε ότι στην επόμενη αναθεωρητική βουλή, θα βρεθεί Έλληνας πολιτικός που να προτείνει αλλαγή του συντάγματος με στόχο την διάκριση μεταξύ των 3 εξουσιών έτσι ώστε να είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους;

Το ερώτημα παραμένει το ίδιο από το 1975 που καθιερώθηκε το σύνταγμά μας, με μικρές τροποποιήσεις έως σήμερα, που αφορούσαν τις αρμοδιότητες του προέδρου της δημοκρατίας.

Πως ονομάζεται το σημερινό πολίτευμα;

Μην ξεχνάτε ότι την περίοδο της δικτατορίας επίσημα το πολίτευμά μας ονομαζόταν Ελληνική δημοκρατία.

Όσον αφορά τις προτάσεις για εμβάθυνση της δημοκρατίας είναι πολύ απλές και λύνουν οριστικά το πρόβλημα. θα δείτε ορισμένες από αυτές να δημοσιεύονται σε επόμενα άρθρα.

Μπάμπης Τζιόρας


.